เมื่อห ม ดก ร ร มต่อกัน ไม่ ว่ า ใ ค ร ก็ ต้ อ ง จากกันไป

ใครก็ไม่อาจเลี่ยง การพลัดพรากจากกัน คนเราไม่ว่าอยู่ในสถานะคบกันหรือแต่งงาน มีครอบครัว ก็ต้อง เ จ็ บ ป วด ด้วยกันทั้งนั้น กับการพลัดพรากสูญ เ สี ย ข อ ง รักไป

การเจอคนใหม่ในช่วงระหว่างคบหากัน หากจากกันด้วยดีมักไม่เป็นปัญหา แต่หากจากกันด้วยการยื้อแ ย่ง เขา แ ย่ ง ฉัน เธอแ ย่งเขา มักจะต้องเ จ็ บ ป วด เป็นธรรมดา

ส่วนคนแต่งงานแล้วมีครอบครัว แน่นอนว่าอาจจะ เจ็ บ ป ว ด มากกว่าเพราะได้เลือกแล้ว

ผ่านการตัดสินใจแล้ว เมื่อคู่ของตนเปลี่ยนใจ ก็ย่อม เ จ็ บ ลึ ก เ จ็ บนาน เป็นของธรรมดา

คนเราหากเพ่งดูให้ดี ไม่มีใครจะ แ ย่ งใครจากเราไปได้ หากคนของเราไม่พร้อมก้าวขาออกไปเอง

เว้นแต่เขาไม่ได้รักแล้ว อีกนัยคือ ใจเขาไม่อยู่แล้ว เขาจึงทนเห็นคนที่รักเขา เ จ็ บ ป วดได้โดยไม่รู้สึกเท่าไหร่

สำหรับคนคบหากันเป็นแฟน ก็มองได้ทั้งด้านเธอและฉัน ด้านเธออาจจะเบื่อหน่าย

คนที่เขารักเรา เขาจะไม่เ อื้ อ ม มือไปดึงมือใครอีกคนมาทำร้า ยคนที่เขารักให้เ จ็ บหรอก

ทนพฤติกรรมอีกฝ่ายไม่ได้ พอถึงจุดที่มีทางเลือกจึงตั ดสินใจได้ง่าย ด้านฉัน

เมื่อเขาตัดสินใจเลือกคนมาใหม่ นั่นก็บ่งบอกแล้วว่าครอบครัวไม่ได้สำคัญกับเขา แต่คนมาใหม่สำคัญกว่าจนยอมแลก เมื่อเขาตัดสินใจใช้กิเลสนำศีล

หากไม่ต่อเติมบุญ ไม่รั กษ าศีลให้เสมอกัน จิตใจของอีกคนสูง อีกคนต่ำจึงอยู่กันไม่รอด โลกนี้แม้จะกว้างใหญ่เพียงใด แต่ไม่มีใครใหญ่เกิด ก ร ร ม

เขามาแ ย่ งของ เราไป ไม่รับความจริงและไม่ปรับปรุงตัว จึงยัง เ จ็ บ ป ว ด เพราะเข้าใจว่าถูกยื้อ แ ย่ งไป ด้านคนมีครอบครัว เขาเจอคนใหม่ในวันที่ไม่ใช่

และความถูกต้อง ก็ต้องปล่อยเขาไปตามทางที่เขาเลือก ทาง พุ ท ธ ช ด ใ ช้ ก ร รมหมดก็ต้องจาก เมื่อเว รก รรมจบสิ้นถึงเวลาไม่อย ากจากก็ต้องจาก

ทุกคนย่อมต้องได้รับผลจากการกระทำทั้งนั้น ไม่ช้าก็เร็ว หลุมดำมันกว้าง มืด และลึก แต่ไม่ลึกจนจะปื นขึ้นมาได้ เมื่อทำผิดพลาดก็เร่งกลับตัวกลับใจ

เมื่อถูกกระทำก็จงปล่อยวางให้อภัย เมื่อใจไม่ยึดติดอดีต คำถามนี้ก็จะไม่เกิดอีก

ขอขอบคุณที่มา จาก นามบุญ rowwadee

เรียบเรียงโดย บางรักโพสต์

ใส่ความเห็น